Τι θα πει η λέξη: "Σαρδάμ";

Ελάχιστοι γνωρίζουν ότι η πρώτη ελληνική κινηματογραφική ταινία γυρίστηκε από τον ηθοποιό και σκηνοθέτη Αχιλλέα Μαδρά, ο οποίος γεννήθηκε το 1875 στην Κωνσταντινούπολη. Ο ίδιος, πάντως, φρόντισε για την υστεροφημία του, κάνοντας έναν αναγραμματισμό στο επώνυμό του. Έτσι από Μαδράς έγινε Σαρδάμ, σατιρίζοντας τον εαυτό του για τα δεκάδες λάθη που έκανε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων....

Το Τέρας της Λίμνης της Κωπαΐδας

Η Λίμνη της Κωπαίδας, ένας υδάτινος κόσμος που σήμερα πια είναι μια μεγάλη και εύφορη πεδιάδα που η εκμετάλλευσή της αποτελεί πηγή εισοδήματος για τους αγρότες της Βοιωτίας.
Με έκταση είκοσι τέσσερα χιλιόμετρα σε μήκος και δέκα τρία σε πλάτος, η λίμνη απλωνόταν στα 
βαθύτερα σημεία του λεκανοπεδίου που σχηματίζουν τα βουνά των μυστηρίων: Ελικώνας, Πτώο, Σφίγγιο, Χλωμό και οι απολήξεις του Παρνασσού.

Με τον Βοιωτικό Κηφισό και τους υδάτινους όγκους που κατέβαιναν από τα γύρω βουνά να την εμπλουτίζουν και να αυξομειώνουν το βάθος της, ήταν για τους κατοίκους της γύρω περιοχής πηγή ζωής, αλλά ταυτόχρονα και πηγή ιδιαίτερων παραδόσεων, ανεξήγητων φαινομένων μα και καταστάσεων που κάλυπταν με δέος, φόβο, και άκρατη φαντασία για το μυστήριο, αυτή την συνύπαρξη του ανθρώπου με τη φύση.

Μπορεί να χρειάστηκε περίπου ένας αιώνας (1834–1931) για την πλήρη καθυπόταξη και αποξήρανση της λίμνης, τίποτα όμως δεν στάθηκε ικανό να κλονίσει τις μνήμες για τα όσα περίεργα συνέβαιναν.....

Προϊστορικές βραχογραφίες στην Ελλάδα

Μπορεί να μας εντυπωσίασαν οι παλιές βραχογραφίες που βρέθηκαν στα Πυρηναία (Ισπανία και Γαλλία), γιατί είχαν ωραία σχέδια και χρώματα. Υπολογίστηκε ότι είναι τουλάχιστον 35.000 ετών... Όμως οι βραχογραφίες που βρέθηκαν στην Ελλάδα είναι κατά πολλούς ερευνητές και επιστήμονες εκατοντάδων χιλιάδων ετών. Μπορεί να είναι πιο πρωτόγονες, πιο ασαφείς, αλλά αυτό ακριβώς είναι εκείνο που μαρτυρεί την παλαιότητά τους. Όσο νεότερες είναι τόσο πιο μεγαλύτερη τελειότητα εμφανίζουν. 

Οι βραχογραφίες που ανακαλύφθηκαν κατά καιρούς στον Ελληνικό χώρο αποτελούν αδιάψευστες μαρτυρίες για τους γηγενείς κατοίκους αυτού του τόπου. Κι όσο πιο πρωτόγονες είναι τόση μεγαλύτερη σημασία έχουν, τόσο περισσότερο μας οδηγούν στο μακραίωνο παρελθόν.

Στον ελλαδικό χώρο έχουν εντοπιστεί βραχογραφήματα: 

Ο Ομάρ, ο Όμηρος και οι ανιστόρητοι

 “Fere libenter homines id, quod volunt, credunt” Ιούλιος Καίσαρ                                                   (De Bello Gallico, βιβλίο 3, κεφ.18, στ.2) 
[Σχεδόν με ευχαρίστηση οι άνθρωποι πιστεύουν αυτό, που επιθυμούν]. 

1. Η πηγή του δήθεν «προβλήματος

Ο Raoul Schrott, γεννήθηκε στην Τύνιδα το 1964 και τώρα ζει στην Ιρλανδία. Σπούδασε φιλολογία και γλωσσολογία στο Innsbruck, στο Norwich, στο Παρίσι και στο Βερολίνο, είναι ποιητής και μεταφραστής (έχει μεταξύ άλλων μεταφράσει στα γερμανικά και το έπος του Gilgamesh το έτος 2001)

 Κάποια στιγμή αποφάσισε να μεταφράσει την Ιλιάδα του Ομήρου και να προτάξει στην μετάφρασή του αυτή έναν πρόλογο. Επί ένα χρόνο δεν είχε ολοκληρώσει τον σύντομο πρόλογο, που είχε αποφασίσει να συνθέσει, διότι δεν ήξερε, κατά δήλωσή του, τίποτε για τον Όμηρο. Τότε κάποιος ονόματι Robert Rollinger του πρότεινε να κοιτάξετε στην περιοχή της Κιλικίας. Ο Raoul Schrott πήγε στην Κιλικία, κοίταξε το τοπίο και είδε το φώς!

Έγραψε λοιπόν στον πρόλογό του καινοφανείς θεωρίες περί «Ομήρου ευνούχου», που έζησε τον 7ο αιώνα π.Χ. στα Άδανα της Μικράς Ασίας και εργάσθηκε ως «γραφέας των Ασσυρίων»! Η γερμανική εφημερίδα “Frankfurter Allgemeine Zeitung” είχε την θεωρία αυτή ως πρώτη είδηση στις 22-12-2007 και η επίσης γερμανική εφημερίδα “Frankfurter Rundschau” στις 23-12-2007 την εμφάνισε με τον τίτλο: “Europa wurde in der Türkei geboren” (Η Ευρώπη γεννήθηκε στην Τουρκία)!

Η θεωρία του έγινε σημαία των πιο ακραίων εθνικιστικών κύκλων της γειτονικής Τουρκίας. Να σημειωθεί ότι η επίσημη Τουρκία δεν υιοθέτησε ποτέ αυτήν την ανιστόρητη άποψη. Βέβαια εκ προοιμίου να πούμε ότι η άποψη των τούρκων εθνικιστών για απ’ ευθείας τούρκικη καταγωγή του Ομήρου δεν μπορεί να σταθεί και να υποστηριχτεί από κανένα σοβαρό επιστήμονα μιας και οι Τούρκοι εμφανίζονται στο ιστορικό προσκήνιο δεκάδες αιώνες (13ος μ.Χ. αιώνα) μετά τον Όμηρο (9ο π.Χ. αιώνα).

Αλλά ας δούμε τα επιχειρήματα της θεωρίας ένα – ένα:

Γραμμένο σε τοίχο

• Όταν ήμουν μικρός δεν με ένοιαζε τι θα φορέσω. Κοιτάζοντας παλιές φωτογραφίες κατάλαβα, πως ούτε τη μάνα μου την ένοιαζε. 
• Καληνύχτα Τεφάλ. Αυτός ο κόσμος δεν θα ξανακολλήσει ποτέ
• Το "δεν είναι αυτό που νομίζεις" είναι πάντα αυτό που νομίζεις συν κάτι ακόμα που δεν είχες πάρει χαμπάρι.
• Αναπολώ την εποχή που χρωστούσα μόνο μαθήματα
• Ήρωας είναι αυτός που πηγαίνει το άπλυτο ποτήρι στον νεροχύτη, λίγο μετά αφού ε΄χει τελειώσει η μαμά του με τα πιάτα.
• Γιατί περισσεύει τόσος μήνας στο τέλος των χρημάτων ;
• Ο τροχός μάλλον έχει κολλήσει στο σημείο που πηδάνε τον φτωχό

Άλμπερτ Αϊνστάιν

Η ζωή του

Γεννήθηκε στις 14 Μαρτίου 1879 στην πόλη Ulm της νότιας Γερμανίας. Οι γονείς του μετακόμισαν για επαγγελματικούς λόγους στο Μόναχο, όπου έμενε ένας αδελφός του πατέρα του, μηχανικός και από εκεί σύντομα στο Μιλάνο για καλύτερες επαγγελματικές προοπτικές. Ο μικρός Αλβέρτος έμεινε οικότροφος σε σχολείο του Μονάχου. Στα 15 χρόνια του σταμάτησε το σχολείο, παραιτήθηκε από τη γερμανική υπηκοότητα, διέκοψε κάθε σχέση με την εβραϊκή κοινότητα και αναχώρησε στο Μιλάνο για να συναντήσει τους γονείς του. 

Μετά από 1-2 χρόνια απραξίας σκέφτηκε να δώσει εξετάσεις στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης, ως αυτοδίδακτος χωρίς απολυτήριο Λυκείου. Η προσπάθεια αυτή απέτυχε και κάποιος καθηγητής τού συνέστησε να παρακολουθήσει μαθήματα Λυκείου στο Aarau. Εκεί παρακολούθησε στα έτη 1895  - 1896 την τρίτη και τέταρτη τάξη (για μαθητές 18 και 19 ετών)! Τελικά, μετά την ολοκλήρωση των σχολικών μαθημάτων, γράφτηκε ο Αινστάιν το 1896 στο Πολυτεχνείο της Ζυρίχης για να σπουδάσει εκπαιδευτικός τεχνικής επαγγελματικής σχολής με φυσικομαθηματική κατεύθυνση. 

Ένας από τους καθηγητές του, ο Πέρνετ, του δήλωσε μετά από

Κάποιος φούρνος θα γκρέμισε

Παλαιότερα, τα σπίτια ενός χωριού μετριόντουσαν με τους … φούρνους τους. Οι χωρικοί, δηλαδή, δεν έλεγαν ότι «το χωριό μου έχει τόσα σπίτια» αλλά «τόσους φούρνους», επειδή κάθε σπίτι είχε και το δικό του φούρνο, για να ψήνει το ψωμί του.
Είναι γνωστό και το ανέκδοτο του Κολοκοτρώνη με τον Άγγλο φιλέλληνα Κνόου. Ο τελευταίος, που μιλούσε αρκετά καλά τη γλώσσα μας και θαύμαζε το Γέρο για την τόλμη και την εξυπνάδα του, τον ρώτησε κάποτε, αν το χωριό που γεννήθηκε ήταν μεγάλο.
- Όχι και τόσο, αποκρίθηκε ο Κολοκοτρώνης. Δεν πιστεύω να έχει παραπάνω από εκατό φούρνους…
Ο Άγγλος, που δεν ήξερε ότι με το «φούρνος» εννοούσε «σπίτι», τον κοίταξε ξαφνιασμένος.
- Και δεν είσαι ευχαριστημένος, στρατηγέ; τον ρώτησε. Εμένα το δικό μου χωριό δεν έχει περισσότερους από δυο φούρνους!